माझ्या नवीन (होऊ घातलेल्या) अल्बम मधील एक गीत .. मीच लिहिलेलं ...
पूर्वेला हासणारा
क्षितिजावर वाकणारा
डोळ्यात खुणावणारा
ढगात विसावणारा
माझा तुझा .. हा .. चंद्र !
आकाश तुझे नि माझे
ढळणार्या तारकेचे
आकाशाच्या नक्षीला
स्वप्ने चंदेरी विणतो
पुन्हा पुन्हा ... हा .. चंद्र !
एखादी रात्र वेडी
साथही नशाच थोडी
कुठे चुकते पाऊल
तरी त्यावर ताल धरतो
नवा नवा ... हा ... चंद्र !
दोघांचे एक गाणे
एकाच दिशेत जाणे
निळी वाट चालताना
प्रेमातुन पाहणारा
माझा तुझा ... हा .. चंद्र !
श्वासांचे कोडे सुटले अन् श्वास कसा थांबला ?
निमिषाची घटना सरल्यागत त्रास कसा संपला ?
थेंबांच्या खुणा पुसणारे ऊन पुन्हा सरसरले
एका थेंबाच्या वक्षी पण सूर्य कसा गुंतला ?
असताना मी, नसल्यागत का जग हे सारे होते ?
निरोप माझा अन् घेण्याचा उत्सव का रंगला ?
क्षणक्षण मोजून झाले ओझे सरल्या वास्तवाचे
कणकण विस्तव घेत जिण्यातून शांतपणा झिंगला !
तुला अखेरी झाले ओझे माझ्या रडगाण्याचे
अन् अश्रूंतच माझ्या का हा जीव तुझा गुंतला ?
शेवटला मी सांगून जातो, पुढचा हा इतिहास ..
दिसेल माझ्या रक्तामध्ये सूर्य तुझा गोंदला !
