अता फिरूनी ...

व्यथा माझी कथा माझी
तुझ्या बाहूंत संपावी
फुले काही कळ्या काही
चिता माझी सुगंधावी ...

तुझे आकाश ता-यांनी
असे बहरून आलेले
पुन्हा ही कोर अन् खाली
जरा क्षितिजा लवंडावी ...

तुला मी साद घालू का
तुला उमजेल हे सारे
तुला स्मरण्यात केवळ
का इथे ही रात्र रंगावी ?

जुने काही नवे काही
उखाणे तूच घालावे
तुझ्या माझ्यातली कूटे
क्षणी एकाच भंगावी ...

असे जगणे असे झुरणे
कितीदा अन् रिते उरणे
तुझ्या माझ्यातली दुनिया
अता फिरूनी अभंगावी ...

किती ?

काल ७ फेब्रु - हा माझा दिवंगत कवी मित्र नितीन आखवे याचा जन्मदिवस !

काल रात्रीची झोप उगाचच अस्वस्थ होती .. त्यात स्वप्नात नितीनसोबत काढलेल्या अनेक चांगल्या वाईट क्षणांचा एक चित्रपट सतत चालू होता 

नितीनच्या प्रिय स्मृतीलाला माझ्याकडून ह्या काही धडपडत्या ओळी ...

किती ?

आज अचानक भेटता सांगू किती ? बोलू किती ?

या आजच्या भेटीतले ठेऊ किती ? नेऊ किती ?

अपुऱ्याच माझ्या मैफिली अधुरे जिणे भेटीविना

तू मागता माझी कथा थांबू किती ? बोलू किती ?

सांगायचे आभासते हृदयामध्ये अन वाजते 

शब्दांत ते यावे कसे ? सांडू किती ? शोधू किती ?

माझ्या मनाचा चंद्र तू विरहात अवसेची दशा

अपुल्या स्मृतींची आसवे उजळू किती ? विझवू किती ?

भेटू पुन्हा जन्मांतरी काळापुढे जाऊ तरी 

हा खेळ जन्मांचा पुन्हा मांडू किती ? मोडू किती ?

प्रल्हाद !

बोलण्यापुरता । आस्वाद कलेचा ।
मध्यम वर्गाचा । दंभ नवे ।। 

अपत्याची कला । दाखविती फोल ।
नाही तिला मोल । पैशांविना ।।

संस्कारापुरते । कलांचे सोबती ।
मग मात्र भीती । वाटे त्यांना ।।

कला विकण्याची । नसेल हातोटी ।
आई-बापा खोटी । पोराचीच ।।

हिरण्यकश्यपु । असे आधुनिक ।
त्याना कशी भीक । घालावी हो ?

कलेचाचि ध्यास । अश्या वेळी घ्यावा ।
नरसिंह व्हावा । कलेचाच ।।

आपुल्या कलेत । व्हावे श्रद्धावान ।
जेणे तिला मान । मिळवावा ।

फाडुनिया पोट । दंभ उकरावे ।
सत्व दाखवावे । आपुलेचि ।।

कलाकार जन्म । असाचि मिळेना ।
फुकाचि टिकेना । ध्यानी घ्यावे ।।

मायबाप जरी । किती सन्मानीय ।
कलेवरी पाय । त्यांचा नको ।।

आपुल्या कलेचे । त्राते आपणचि ।
मध्यम वर्गाची । रीत ऐसी ।।

जमताति भुते । मिळता सन्मान।
तोपर्यंत घाण । वाटे त्याना ।।

कला सन्मानाने । जोपासा जनहो ।
पैश्यासाठी टाहो । कशासाठी ?

प्रल्हाद असे जे । मध्यमवर्गात ।
नारायण त्यांत । कला रूप ।।

रूजतात गाणी ...

सांगता मी कथा अपुली तिची होते विराणी 

दोष माझा तुझा होतो कसा हा सांग राणी ?

हाय दुनियेस या चढते नशा दुःखात माझ्या

झिंगते ती कशी येता जरा डोळ्यात पाणी !

टाकुनि जे मला गेले कधी येती छळाया 

मांडला खेळ का सोडून हा जाते कोणी ?

रात्र ही काजळी केव्हातरी संपेल आता

बोलते ही हवा का सांगते ती रातराणी ?

भासते ही जशी क्षितिजावरी रेषा एक

जीवनाची कथा लिहिते कुणी एकाच पानी

सूर साधू किती सांधू किती शब्दांस आता

श्वास घेता अता जगण्यातुनी रूजतात गाणी

तू ....

तू जेव्हा गाशील गाणी
जगण्याला चढेल भूल 
झटकून धूळ जन्मांची 
नाते अपुले चमकेल !

तू आई अन् अंगाई
होशील ऊब दुलईची
थरथरेल हृदयाखाली

मायेची रक्तिम ओल !

तू सहवासाची गुपिते
गाण्यांत पेरशील जेव्हा
असण्या नसण्यातून तेव्हा
श्वासांचे प्रेम उरेल ! 

तू नक्षत्रांच्या हाका
धरशील शब्दगर्भात
प्राक्तनापल्याडच माझे
अस्तित्व मला गवसेल !

वा-यांचे स्वरविभ्रम तू
जडवशील ओळींवरती
हलके माझ्या गांवाला
मग क्षितिज नवे उगवेल ! 

तू एक कहाणी माझी
एकामागे विणशील
अधुरेपण मी म्हणणारे
तू तू म्हणता संपेल !

बरे नाही !

भेटणे माझे तुला हे खरे नाही 

राहणे भेटी विना ही बरे नाही !

माळतो माझे तुला जे गीत मी 

पाखरांना सांगणे तू बरे नाही !

चांदण्याचे झाड दारी भारलेले 

आसवांना वेचणे तू बरे नाही !

आज वारा सांगतो काही मला 

सांगणे काळ्या दिशेचे खरे नाही

हे तुझे माझे कसे नाते खरे ? 

वाटते सारे बरे पण खरे नाही !

मागणं ..

हे कविते

तुझ्यासाठी काही मागतो आहे
तथास्तु म्हणशील ?

माझ्या डोळ्यांमधली
कवी बनू पाहाणारी नजर मरू दे 
माणसाचं बघणं त्यांत वसू दे निरंतर !

मान्यता ओढू पाहाणार्या 
माझ्या मनाचा कावा बारकावा ओळखून
आकर्षक पहेरावा करून
दाटीवाटी, गर्दी करणारे
फिल्मी स्ट्रगलर्ससारखे स्टार बनू पाहाणारे
शब्द मला कळू देत
मिळू दे मला एक नग्न शब्द 
केवळ अर्थ वाहणारा !

नको उभारायला मी
काचेच्या, कागदाच्या किंवा कोणत्याही
वेष्टनाचं सोवळं तुझ्यासाठी 
तुला केवळ माझा नाही
प्रत्येक वाचकाचा, श्रोत्याचा स्पर्श लाभू दे !

तुझ्या अंतरात
माझी वेदना असू दे
तिला उपद्रव नको माझाही ...
तिला धरू दे हात खुशाल 
कोणाचाही !

हे कविते
तुझ्यासाठी काही मागतो आहे
तथास्तु म्हणशील ?

तुझे गाणे ...

माझे गाणे वेडे ओले बिंब
तुझे गाणे येते बरसुन चिंब

माझे गाणे होई एक मृदंग
तूझे गाणे घेई सघनघन रंग

माझ्या गाण्याला चढते भूल
तुझे गाणे तर ऐन वसंती झूल

माझे गाणे शोधीत जाते तारा
तुझे गाणे घुमवी गगन-गाभारा

माझे गाणे वेडी गाते धून
तुझे गाणे वारा रूणुझुणू बीन

माझे गाणे माझा एकल श्वास
तुझे गाणे हा जन्मांचा प्रवास !

सुराज्य !

राजकारणाचे | नवे नवे रंग |

सुराज्याचे भंग | स्वप्न सारे || 

सत्तेच्या आसनी | चाललासे खेळ |

सारा बट्याबोळ | लोक-शाही ||

भ्रष्टाचार मोठे | नेत्यांचे खुशाल |

जनतेचे हाल | साहजिक ||

एकाला बोचावी | दुज्याची ताकद |

कोणी ना वाकत | कोणापुढे ||

देतो राजीनामा | एकाने म्हणावे |

दुज्यानी म्हणावे | मागे घ्या हो ||

किंवा मग जोर | तिज्यानी करावा |

आसनास द्यावा | पाठिंबाच ||

कोलांट उड्यांची | कसरत मोठी |

अशी करणारी | माकडे ही ||

साधतात नित्य | गणित पैश्याचे |

मुळी ना तत्वांचे | बांधील हे ||

खातात मिळूनी | अजीर्ण होईतो |

एखादा तोडतो | भागीदारी ||

मुदतीच्या आधी | निवडणुकीचे |

भय दावण्याचे | एकमेका ||

तुझे तू सांभाळ | झाकुनिया माझे |

असे नित्य यांचे | चाललेले ||

यामध्ये दुरावा | तो ही व्यवहार |

नसतो प्रहार | खराखुरा ||

सत्तेचा व्यापार | करती हे सारे |

आम्ही बघणारे | नपुंसक ||

कधी या विघ्नांचा | नाश व्हावयाचा ?

माणूस - माणूस | व्हावा कधी ?

चमत्कार

दर महिन्याला एक

असं हे औषध...

त्याला म्हणायचं 

सणवार !

पावसाळ्यात जरा जास्त घेतात 

त्याला म्हणायचं 

चातुर्मास !

खूप जणांनी 

एकत्र प्राशन करायचं 

मस्त व्हायचं 

धुंद व्हायचं 

मज्जेत जगायचं 

सगळे त्रास विसरून 

फक्त हसा-नाचायचं 

धर्म नावाची लैबोरेट्री

त्यात बनलेली औषधं 

अफिमी .. गुंग, धुंद करणारी !

सणवार ..

समाजाला नशा !

बेकारी, बेरोजगारी, विघटन, 

महागाई, अस्थिरता, भ्रष्टाचार

असं काहीही नसल्यागत

फक्त एक 

सार्वत्रिक युफोरिया !!

जागी राहिली तर त्रास देतात

लहानग्यांना म्हणून अफू पाजण्याची 

एक परंपरा होती ना 

याच देशात ??

एका दिवसात वर्तमानपत्राची पानं 

फुलून गेलेली उत्साही रंगानी 

काहीच वाईट घडत नसावं आजूबाजूला

असा एक जादुई अनुभव

या पानांमध्ये सर्वत्र !!

का 

हा त्या सणाच्या अधिपतीचा 

कलियुगातील चमत्कार ??

सुखकर्ते

गणेश उत्सव | सुरू की हो झाला |
म्हणे आनंदाला | नाही मिती ||

दुःख दैन्य सारे | देवाच्या कृपेने |
परी दूर जाणे | दुरापास्त ||

लोकशाही नामे | कलि-युगी खेळ |
देवालाही मेळ | लागो नाही ||

घोटाळ्यांचे देण्या | नैवेद्य देवाला |
नेता आसुसला | हर एक ||

सहस्र सहस्र | ''कोटी''च्याच माळा |
राष्ट्र-देवतेला | अर्पिताति ||

दिसे ना का तुम्हा ? देवा दैन्य ऐसे |
विघ्नहर ऐसे | नाम घेता ?

उत्सव सणांची | अफू जन घेती |
घोटाळे भोगती | नेते नित्य ||

मनामध्ये भक्ती | भावाचाच देव |
भाव घेई जीव | बाजारात ||

महागाई नाव | नव्या देवतेचे |
नेत्यांना पूजेचे | वेड तिच्या ||

लंबोदर होणे | जमेल न आता |
देवा पडतील | उपवास ||

वाहने पाळणे | आता कसले हो ?
उंदीरच राहो | सोबतीला ||

भक्त दीन तरी | उत्सव करिती |
देवा त्यांना भीती | तुमचीच ||

कृपावंत तुम्ही | ऐकलेले आम्ही |
मात्र तसे तुम्ही | आहा का हो ?

राख-भुरी-माती | आम्हाला सोडती |
सर्व नेते नेती | रत्नादिक ||

देशाचाच पैसा | खाई नेतासुर |
किती पाहा क्रूर | झाला आता ||

दैत्यांचे विघ्नांचे | विनाशक तुम्ही |
पाहू किती आम्ही ? वाट आता ||

उत्सवाचे मन | नाही कोणाकडे |
तरी धिंडवडे | काढतो की ||

तुम्हा कसे बाप्पा | चालते हे ऐसे ?
काही करावेसे | सुचते का ?

चमत्कार स्वप्न | तुम्हीच दाविले |
आम्हा घडविले | पंगु मात्र ||

चमत्कार आता | मनामध्ये होवो |
लोकशक्ती येवो | आकारास ||

उलथून जावो | भ्रष्ट राज्यकर्ते |
तेव्हा सुखकर्ते | म्हणू तुम्हा ||

पल्याड

मृत्यू हीच एक कविता !

जिच्या शोधात फिरायचं वणवण

करायची जीवन नावाची सगळी तणतण

आणि 

नात्यांच्या, श्वासांच्या, वेदनेच्या, संदर्भांच्या, अर्थांच्या

पल्याड 

आपणच जायचं 

ती एकदा गवसली की ...

आदिम ..

आकाशातून ताऱ्यांचा प्रकाश

आपल्यापर्यंत सहज येतो

समोर बसलेल्या माणसापासून मात्र 

तो आपल्यापर्यंत येऊ शकत नाही

माणसा माणसांमध्ये

जो आदिम काळोख भरून राहिलेला असतो, आहे

त्याला छेडणारा प्रकाश 

सापडावा लागतो ..

आपल्याच हृदयात !

पाय

नात्याचा चिखल होतो
तेव्हा त्यातून पाय
सोडवून पळणं शक्य असलं
तरी पुढच्या वाटेवर त्याच चिखलाचे ठसे
उमटतातच ..
म्हणून आणखी थोडं थांबावं ...
नात्यातला सगळा ओलावा संपला
की पावलं होतात सुटीसुटी
चिखलाच्या जागी
उरते आता
फक्त त्या नात्यामधे ओल न टिकवू शकलेल्या
अपेशी क्षणांची राखुंडी
कोरडी ठाक
जी धरून ठेवू शकत नाही काहीही
आपला पाय
चटकन् निघतो

--
Pradeep Vaiddya

Pune, India.

Love Trees ! Love Poems !! LOVE LIFE !!!

पावसानंतर

रात्रभर
मी जागवलेला पाऊस
आत्ता विश्रांतीला गेलेला...
आणि
सकाळी अंगणामधे तू
केस वाळवताना
कालचे केसात माळलेले स्पर्श
हळूवार झटकत....
आणि
एक दबकं लाजट ऊन्ह
तुझ्या गालांवर !