Vaiddyacha Blog ! वैद्याचा ब्लॉग !

हाका ...

2011-12-11T10:44:00.001+05:30

मी मागे टाकलेल्या माझ्याच असंख्य उध्वस्त दुनियांच्याअवशेषांमधून आज अचानकतुझी हाक आलीएक फक्त अस्फुट स्वर चिणला गेलेला ...मी तुला शोधू लागतो ... अश्याच काही आणखी अस्फुट चिणल्या स्वरांनीआता मला वेढलेलं असतं ...एक अनामिक आवेग संचारलेला मी माझा भूतकाळ उकरत शेवटी पाहातोकी त्या अवशेषांखालीकोणीच नाही ... तू ही नाही ! तिथून ऐकू येणार्‍या त्या एकेका दबक्या हाकेमागे ते ते माणूसच नाही !आता नुसत्याच हाकांचं

पुनर्नव

2011-12-11T10:23:00.000+05:30

ठरलेली सुरावट असतेचआणि ती न नाकारतानामुद्दाम योजलेला एखादा आगळा सूर तिच्यात वेगळीच खुमारी आणतो त्या सुराच्या स्पर्शाने थिजत चाललेली एक सुरावट पुनर्नव अहल्येच्या चेतनेने भारली जाते !तू मला आणखी मी तुलाअसू असेच ...केवळ अस्तित्वामुळे एकमेकासाठी चेतनामय !

नवा शिमगा !

2011-12-11T10:18:00.001+05:30

मुंबईचं सिंगापूर करायचं ठरलंतेव्हा ...ज्यांच्या दिवाळीचापार शिमगा होऊन बसलात्या कष्टकर्‍यांच्या जिवंत चिणल्या गेल्याच्याजागीचउभ्या केल्या गेल्या उंच उंच टोलेजंग कबरी ...कष्टकर्‍यांनी कमावलेल्या या शहराचं हे चमचमतं नवीन कोरं कब्रस्तान !सिंगापूर नाही तरी एक शिमगापूर ! आता या शिमगापुराचं आणखी काही करायचं कुणाच्या मनात येईल तेव्हा ... ?त्या नव्या शिमग्यातूनया शिमग्यातलंकाय काय राहील शिल्लक ?

अंध

2011-12-11T10:05:00.001+05:30

''दुसरा माणूसही आहे''हे दिसण्या-बघण्याची शक्ती गमावून बसलेल्या अपंग माणसांचा समाज !त्याचं मन भयंकर हिंसेला सुप्तपणे पाळत पोसतंय ... याचीही जाणीव नसलेला !शुद्ध हरपावी तसं मानवता नावाचं भान खिळखिळं होऊन गेलंय पार !ह्या समाजाला उरला आहेआता फक्त एकअंध निर्मम पशुत्वमयभविष्यकाळ !!

आयुष्य - ३ कविता

2011-12-02T22:57:00.001+05:30

१आयुष्य . . .थडथड पिंजऱ्यातबंद एक गुबगुबीत श्वापद !आयुष्य . . . लाल-गुलाबी लोभस चिखलामधले खोल 'मी' पण !आयुष्य . . . एकसततचे निरर्थअटळउरलेपण !२ आपण कोण कुणाचे ठरतो किंवायेते का उरता आपल्याला कुणाचे कुणी ?अथवा काहीही ?की आपण पोसत असतो आपल्या उराच्या पिंजऱ्यात थडथडणाऱ्या वास्तवाच्या भासांमध्ये आपल्या असंख्य माना वर काढतलडबडणारा एक लालसी-स्वप्नांचा Dragon स्वतःच्या जागी ?३काळे पाणी एकच गुंफा खोल

नवयुगी कथा !

2011-11-28T10:38:00.001+05:30

शहरे करण्यागावे हटवली जमीन व्यापलीसर्वत्र की ! पावले पावलेपुढे पुढे येतानगर-नायटा वाढतोचि !गुंठा गुंठा विके बळीराजा आज पैशांचा अन माजअतोनात शेती-भाती नको ओळखी ना नातीरंगवण्या रातीसज्ज झाला ! जमिनी विकाव्याधन मेळवावेअन उधळावे सोपे सूत्र !जमिनीला आई कोण म्हणताहे ? तिचा वाहताहे भार कोण ?पीक इमल्यांचे निघावे शेतातअशी करी बातशेतकरी ! झाट झाली शेतीकष्टणे सोसेना अशी सारी दैना पाठीवर !घेउनी

किती ... किती ?

2011-11-26T18:41:00.001+05:30

चोरणारा एक हात पकडला जातो तेव्हा प्रकट न होणारे चोरांचे हात किती राहून जातात तसेच? अन्यायाविरूद्ध एक हात उगारला जातो तेव्हा किती हातांनी रोखलेलं असतं स्वत:ला उगारलं जाण्यापासून ? प्रतिक्रीया दिल्यामुळे एखादा जेव्हा माथेफिरू ठरवला जातो तेव्हा किती असतात प्रतिक्रीयाच न देता आल्याने माथेफिरू होऊन गेलेले ? एक नेता जेव्हा त्याचा फुगलेला गाल पुसून टाकत असतो तेव्हा किती जगण्यांवर बोळे फिरुन गेलेले

देव आणि भक्त

2011-11-24T09:51:00.001+05:30

दगडाचा देव | करिता करिता |धर्मचि दगड | झाला की हो ||पूजनाचे धन | लाटता लाटता | पुजारी लुटारू | झाला की हो ||नवस सायास | करिता करिता |भक्त ही जुगारी | झाला की हो || सोन्याचे संचय | पाळता पोसता |फकिराचा साहू | झाला की हो ||पिंजरे रांगांना | शुल्क प्रवेशाला | देव व्यापाराला | लागला की ||भक्तांची अन भाषा | देण्याघेण्याचीच |देवचि दलाल | झाला की हो || अश्याचि धर्माचे | आचरण माजे |देव आणि भक्त |

मीटर डाऊन (A monologue in Hindi)

2011-10-31T09:55:00.001+05:30

(एक टॅक्सीवाला अपनी गाडी में सोया हुआ दिखाई देने लगता है । उस की गाडी में रेडिओ या सीडी प्लैयर पर गाने सुनायी देते हैं । कुछही देर में वह उठता है । सीट के नीचे से एक पानी की बोतल उठाकर हाथ मूँह धो कर वापस आता है और तब ही ऑडियन्स से बातें करना शुरू करता है ।) टॅक्सीवाला : लल्लन गोपीलाल पांडे । बॅच नंबर १७८६ । गाडी नंबर एम एच जीरो वन ए ए ३०३९ । कूल कैब, बकेट सीटें, पढने के लिये पेपर, एकाद मैंगझिन

फस्त मनोरंजन !

2011-09-19T23:02:00.001+05:30

सासू सुनेच्या भांडणात तुम्ही बसता घालून नाक .. आणि कोणीतरी आपले साबण तुमच्या गळ्यात बांधत असतं ! गाण्याच्या स्पर्धेत तुम्ही कोणालातरी म्हणता वाहवा ... आणि कोणीतरी आपले सिम-कार्ड तुमच्या मोबाईल मध्ये खोचत असतं ! रात्री गुन्ह्याच्या किंवा भुताच्या शोधात आपण सोफा पकडून बसतो तेव्हा कोणीतरी आपल्याला कॉफीची तल्लफ देऊन जातं ! रिमोट कंट्रोलच्या एकेका बटणामागे कोणी ना कोणी आणखी एक

आपणच ...

2011-09-14T00:25:00.001+05:30

आपणच आपली करावी लागते साथ ...आपणच आपला धरावा नेहेमी हात ! आपण गावी आपलीच गाणी ... ओठी कुणाची नको कहाणी ! आपणच वाहावे बनून वारा ... आपल्या आपल्या वाटेसाठी तारा ! आपली वाट आपण चालावी ... आपलीच आपण दिशा धरावी ! आपल्याच चित्रावर आपलेच रंग ... आपल्या ढगांना आपलेच ढंग ! आपल्याला आपलीच काढावी नक्षी ... आपणच झाड त्यावर आपणच पक्षी !

एक .. एक .. आणि एक ..

2011-09-01T23:34:00.001+05:30

१ गणपती नावाचा एक देव आहे गणपती नावाचा एक सण आहे आणि गणपती नावाचं एक निमित्त आहे ! २ मराठी नावाची एक भाषा आहे मराठी नावाचा एक समाज आहे आणि मराठी नावाचा एक मुद्दा आहे ! ३ क्रिकेट नावाचा एक खेळ आहे क्रिकेट नावाचा एक किडा आहे आणि क्रिकेट नावाचा एक धंदा आहे ! ४ भ्रष्टाचार नावाची एक पद्धत आहे भ्रष्टाचार नावाचा एक विकार आहे आणि भ्रष्टाचार नावाचा एक विचार आहे ! ५ उत्सव

शहरी पावसाच्या ओव्या !!

2011-08-29T11:36:00.001+05:30

पावसा पावसा । पड रे झड रे ।कुठे काही कोरे । ठेवू नको ॥ पावसा पावसा । असाच पडून ।धरणे भरून । जाई आता ॥ पावसा पावसा । आण आत्ता वात ।विजेची कपात । नको पुढे ॥ पावसा पावसा । पीकपाणी येवो ।महागाई राहो । मर्यादेत ॥ पावसा पावसा । घरात डांबून ।कैद करवून । ठेवतोसि ॥ पावसा पावसा । सतत पडशी । आवाजाने तशी । झोप नाही ॥ पावसा पावसा । पोरांची चंगळ ।भिजूनि बक्कळ । खेळताति ॥ पावसा पावसा । जावे कोठे

बाजार

2011-08-26T08:37:00.001+05:30

जनांचे केवळनवस-सायासकोणीही प्रयासकरीच ना || उपास तापासकौतुकांचे कोडखाती गोडधोड त्याचि मिषे ||लिलाव पावत्यासोन्याची कोठारं देवांचे बाजारमंदिरांचे ||भक्तीचा गाभारा मनामध्ये जागानाही कोठे बघामाणसांत || स्वार्थ साधणारापरमार्थ साराअश्या अविचारा धर्म म्हणे ||जळोत मंदिरेदेव बुडवावे माणसाने व्हावेमाणसाचे ||

चेहरे !

2011-08-23T22:29:00.003+05:30

'' हे sss ... अगदी आमीरसारखं वाटतंय ... !"एक आवाज ..मोबाईल वर बोलणारा त्या आवाजाच्या चेहर्‍यावरघाम, एक्साइट्मेंट आणि गालांवर तिरंग्याच्या रंगपट्या !! माझ्या समोरून एक मोर्चा जातोय .. हातात मेणबत्या घेऊन ...हातातल्या मेणबत्या विझू नयेत म्हणून विशेष उलट्या ग्लाससारखी सोय त्यातल्या प्रत्येक मेणबत्तीला ! "भारत माता की .... " असा अजून एक आवाज !या आवाजाच्या चेहर्‍यावरआणखी जास्त घाम ..कसलातरी राग,लाल

कमाल आहे !

2011-08-17T00:10:00.001+05:30

टेक्नोलॉजीची कमाल आहे !पिझ्झा खाता खाता अण्णांच्या उपोषणाची रसभरीत बातमी चाखता येते !कम्युनिकेशनची कमाल आहे ! एसेमेसेस् फॉरवर्ड करून आंदोलनाला पाठिंबा व्यक्त केला की स्वस्थपणा येतो ! पक्ष-प्रवक्त्यांची कमाल आहे !पत्रकार परिषदेत दुसर्‍याला दोष दिला की आपली पापं धुतल्याची मिजास चेहर्‍यावर चढते ! पत्रकारांची कमाल आहे !रोज काही चमचमीत दिल्याखेरीज चमचमीत खायचं नाही असे त्यांच्या रक्तात दिसते !

स्वातंत्र्य !

2011-08-15T13:40:00.001+05:30

जमिनीचे तुकडे करता येतात .. वाटण्या करून घेता येतात ... आकाशाचं तसं नाही आपापल्या आकाशाचा तुकडा म्हणजे केवळ आपल्या - आपल्या मर्यादांच्या क्षितिजरेषेवर तोललेला एक अवाढव्य फुगाच ! स्वातंत्र्याचा केवळ एक भास !

कविता-संग्रह प्रसिद्ध झाला !

2011-08-15T12:03:00.001+05:30

काही तीव्र ... मंद्र काही ! या ब्लॉग वर मी पूर्वी लिहिलेल्या कवितांचा संग्रह ! प्रसिद्ध झाला ! किंमत रू. १०० मात्र. महत्वाच्या पुस्तक विक्रेत्यांकडे उपलब्ध ! हे पुस्तक पुणे किंवा मुंबईत कोणालाही भेट म्हणून द्यायचं असेल तर +९१ ८९५६३६७१५७ वर संपर्क साधा !

कविता-संग्रह प्रकाशित होण्याच्या वाटेवर !

2011-07-06T14:52:00.003+05:30

याच ब्लॉग वर पूर्वी लिहिलेल्या (आणि आता ज्या इथे नाहीत ..) अश्या ९० कवितांचा संग्रह प्रकाशित होण्याच्या वाटेवर आहे ....काही तीव्र ......मंद्र काही अमलताश पब्लिशर्स कडून ...

थेंब नाही ...

2011-07-05T23:53:00.001+05:30

पावसाची वाट बघून बघून झेलताना ऊनजातो प्राण ||तहानले जीवफिकटली पानेकेली आकाशानेनाही कृपा ||रखरख होई अंगांगाची लाहीभेटीलागी येईतहानता ||ढग येती जातीवाहाती वारेहीदृष्टीला तरीहीवृष्टी नाही ||भिजणे स्वप्नीही अशक्यचि आताजीवनाची चिंतापूर्ण ग्रासे ||पाणी पाणी होई सुकल्या कंठालायायाला डोळ्याला थेंब नाही ||आकाशीच्या बापा लेकरे ही अशीतहानेली अशी ठेविशी गा ||थांबवावी आताशुष्क परवड कोसळूनी पदमेघ राजा ||

कण !

2011-07-05T23:40:00.001+05:30

दुनियेला जगताना पाहातोतेव्हढेच असतेस्वतःचे जगणे !दुनिया हसरी दिसत राहाते तेव्हढेच आणिस्वतःचे हसणे !डोळे मिटून पुन्हा उघडू शकतो तोच आयुष्याचा क्षण !श्वास घेताचवेचला जातोआयुष्याचा एकच कण !

जीवघेणं

2011-06-16T14:35:00.001+05:30

काळ्या ढगाचं मन ... साचलेल्या तळ्याचं मन … वाराच नसलेल्या घुम्म हवेचं मन …. नुसतेच ढग जमा होतात अन् पाऊस पडत नाही अशा वांझ आभाळाचं मन … असेच लाखो पावसाळे रोज उपसणारं मन … माझ्या आत वाढतंय … कॅन्सरच्या गुप्ततेनं, विस्तारानं आणि जीवघेणेपणानं !

गोवरी

2011-06-03T11:32:00.001+05:30

एका एका दिवसाची गोवरीजळून जाते संध्याकाळी राख करत राहाते चमचमरात्रभर !एक एक आयुष्य गोवऱ्यांवर चढतंनाती करत राहातात वणवण जन्मभर !

तयारी !

2011-06-03T11:22:00.001+05:30

दूरवरून थेट माझ्या आकाशातलोटत आणलेलेअजस्र कृष्णमेघ, त्यासाठी निर्मिलेलेबेफाम वारे,माझी अवघी सृष्टीच घुसळतानाअसंख्य पाना-फांद्यांचे नृत्य,आणि नभाच्छादनातदडवलेल्यातालवाद्यांवर हे विद्युल्लेखितविलक्षण प्रीति-तांडव !हे सर्व आणिअसे सर्व काही ...... मी केवळएकवार अनावर भिजण्याचीइच्छा करताचतू त्यासाठी केलेलीही तयारी !किती किती आणि केव्हढी ?!

कवेत ...

2011-05-25T15:13:00.001+05:30

तूसंवेदनेच्याआडून ...मग अचानक सामोरी येऊन ..इथवरचामाझा अवघा जन्म ..आणि त्यासकट मी ..स्वीकारून .. त्या क्षणीचसर्व काही कवेत घेणारी ..माझी कविता !

बिलगून !

2011-05-25T15:10:00.001+05:30

तू भेटलीसहातात हातमग मिठीही ..भेट, बोलणं .. बरंच काही एकमेकांत - एकमेकांतून पाहाणं झालं .. मग आपण आपापल्या वाटेला पुन्हा !पण माझ्या चेहर्‍यावर उमटलेलं एक अनावर हसूतसंच .. नंतर कितीतरी वेळ ..तू गेलेली, तरीही !नंतर मी ही कामांमधे गढून जातहे विसरून गेलेला ..कीते हसूआवरलेलं नाही अद्याप .. उलट आता ते चेहर्‍यावरून सरकत सरकतथेट मनापर्यंत झिरपून राहिलं आहेमलाच .. आतून बिलगून !

कविता इतस्ततः !

2011-05-25T15:03:00.001+05:30

काल रात्री माझ्या कविता इतस्ततः पसरून गेलं कोणीतरी ...जिकडे तिकडे नुस्ती पानेआणि विखुरलेल्या कवितातुटक्या - फुटक्या ...चुरगळलेल्या ... मळलेल्या ...विखुरलेल्या ...आणि काही चक्क वाचलेल्या !हे सर्व करणारेकोण असेल कोण हे ?पण जे कोणी असेल त्याची कमाल आहे ..ज्या ज्या कवितेत तू आहेस .. ती प्रत्येक कविता "वाचलेली" दिसते आहे !

फेसबुक !

2011-05-18T23:21:00.001+05:30

हे फेसबुक तुझा चेहरा शोधतोय मी त्यात .. त्या काळचा तुझा चेहरा आज कसा दिसत असेल ह्या कल्पनेने माझं मन हैराण आणि माझ्या तोंडाला व्हर्चुअल फेस .. भूतकाळातला तुझा चेहरा घेऊन वर्तमानकाळातल्या सर्च मधे मी करून घेतो माझीच ससेहोलपट माझा आत्ताचा चेहरा मनातला वेडेपणा मात्र तेव्हाचा .. भटकत राहातो .. तुझं बदललेलं नाव माहित नाही म्हणून चरफडत राहातो .. तेव्हा आणि आत्ता आत्ता आणि तेव्हा केव्हाचं

गारुड ...

2011-03-10T14:44:00.001+05:30

एक मस्त हवेशीर संध्याकाळ .. मार्च महिना असूनही उन्हाळ्याची चाहूलही नसलेली ही संध्याकाळ .. कारण आम्ही आहोत दिल्ली मधे. आमची गाडी मस्त मोठ्या मोठ्या रस्त्यांवरून कधी वळणं आणि कधी वेग घेत मानसिंग रोड्वरच्या ताज मधे येते .. आज इथे आहे महिंद्र एक्सलन्स इन थियटर अवॉर्डस् चा अंतिम सोहळा .. आम्ही त्यात नामांकनं मिळवलेले काही जण या गाडीतून इथे आलो आहोत. ताज मधे पूल साइड लॉन्स वरती हा सोहळा रंगणार आहे.

दगडफुलं !

2011-03-01T11:58:00.001+05:30

आम्ही काही नातेवाईक दर वर्षी दिवाळीचे चार दिवस धूर आणि फटाक्यांच्या आवाजातून सुटका करून घेण्यासाठी पुण्याबाहेर पळतो. आजकाल अगदी कुठेही जा .. आमच्यासारखे बरेच लोक आम्ही जातो तिथे आलेले असतात आणि ते तिथे येऊन फटाके वाजवतातच. पण निदान ते काही मिनिटंच वाजवतात हे त्यातल्या त्यात सुखाचं. तर २००४ च्या दिवाळीतली ही गोष्ट. हे नको ते नको म्हणता म्हणता पांचगणी-महाबळेश्वर असा आमचा बेत ठरून आम्ही पांचगणीला

चला, आपण सगळे मिळून मराठी नाटक मारून टाकू ...

2011-02-28T17:20:00.001+05:30

- प्रदीप वैद्य ज्यांना रूढ अर्थाने मूर्ख, वेडे किंवा "लूजर्स" म्हणता येईल, असे मी आणि माझे काही मित्र-मैत्रिणी आणि या जगातले आणखी काही लोक, सध्या किंवा पूर्वीपासून किंवा काही काळ नाटकामुळे पछाडले गेल्यासारखे काम करत आहेत / आहोत. हे काम आमच्या पद्धतीने करत असताना सातत्याने बरेवाईट अनुभव हे येतातच. जयघोष आणि विसर पडण्याच्या चक्रातून आयुष्य जात राहतंच ('जोझे सारामागो'ने हे म्हणून ठेवलंय) आणि आम्ही

गुणबाचं कालिज ..

2011-02-19T09:46:00.001+05:30

माझं आजोळ ही माझ्यासाठी एक मोठी खाणच होती. माणसं, झाडं, जनावरं, पक्षी, आगळे-वेगळे खेळ, अत्रंग साहसं, वेगवेगळे अनुभव आणि त्या सगळ्यांमधे समरस होताना मिळणारा नि त्यानंतर अगदी आजवरही टिकणारा आनंद यांची ती खाण ! आजोळी जायचा रस्ता अवघड होता. एस्टीतून लोटेमाळावर उतरून मग सहा-साडेसहा किलोमीटर चालायचं. त्यामधे दोन चढणी आणि मग खाडीकिनार्‍याला असलेल्या माझ्या कोतवलीकडे जायला घाणेखुंट गावाच्या डोंगरामधली

वड

2011-02-18T23:48:00.001+05:30

एका विद्यालयाच्या भिंतीवर लिहिण्यासाठी मी ही कविता केली आहे ...वडसावित्रीची कथा पुरातन आजही याच्या बुंध्यापाशीघुटमळतेरणरण करता सूर्य डोईवर जीवनदायी थंड सावली अन् मिळतेपर्णपिसारा चहूदिशांना सहस्रावधी किलबिल पक्षांची घरटीशाखा कुठल्या ? गावच अवघे लक्ष-लक्ष चिमुकल्या जीवांची ही वसती !भ्रमर, किडे अन कीटक, मुंग्या जिकडे-तिकडे खार चिमुकली, सर्प कधी ...वाघुळ रात्री मस्त लोंबते, उदमांजर अन् घुबड सापडे

जीव !

2011-02-09T16:32:00.001+05:30

पुण्यात इकडे-तिकडे फिरण्यासाठी मी बस किंवा रिक्षाचा वापर करतो. बर्‍याचदा रिक्षा हाच पर्याय पुण्याच्या बस-कंपनीच्या "एक्स्ट्रा"ऑर्डिनरी कारभारामुळे सोयिस्कर वाटतो .. आणि इतरवेळी आपला जो मार्ग असतो तो कोणत्याही बस-मार्गामधे येत नसल्याने रिक्षा हा एकच पर्याय स्वतःचं वाहन नसलेल्या कोणाही माणसांपुढे उरतो. मीं अश्या लोकांमधे येत असल्याने मी रिक्षाने फर्ग्युसन कॉलेज रस्त्यावरून लॉ कॉलेज रस्त्याकडे

जादूची फुंकर ...

2011-02-02T21:09:00.001+05:30

चिपळूणला आईकडे बर्‍याच दिवसांत एस.टी. ने गेलो नव्हतो. यावेळी का कोणास ठाऊक पण महामंडळाकडे पुन्हा वळलो .. महामंडळाच्या लाल डब्यातून असो, किंवा निम-आराम किंवा आराम बस मधून, प्रवासाला निश्चित असं वेळापत्रक असतं त्यामुळे ताशी ४०-४५ कि.मी.पेक्षा जास्त दराने अंतर कापलं जाणार नाही याची मानसिक तयारी असतेच. ती ज्यांची नसते असे महाभाग हा संपूर्ण प्रवास चरफडत पार पाडतात .. आणि इतरजण मात्र एखाद्या

बॉम्ब !

2011-01-08T22:52:00.001+05:30

( इतिहास, धर्म, जात यांचा आधार घेऊन होणार्‍या अपप्रचाराला / विचित्र आंदोलनांच्या आवाहनांना / जुन्या गोष्टींच्या आधारे नवीन जातीय शेगड्या पेटवणार्‍यांच्या भाषणांना बळी पडणार्‍या माझ्या बंधूंना ...) आम्हाला फक्त भडकायचे आहे ...कोणावर, कशावर हे नक्की नाही ..नक्की असायची गरज नाही ..पण कोणावर तरी भडकायचे आहे ! भडकवणारा कोणी असेलतेव्हढाच आम्हाला प्रिय आहेभडकण्यातच मौज आहेभडकण्याची सर्व मजा आहे ! सूड

दादोजी भेटले उद्यानात ..

2011-01-08T22:51:00.001+05:30

(दादोजी कोंडदेवांचा पुतळा हलवला हे कळल्यावर मला सुचलेलं काही .....) पुलंच्या उद्यानात फिरायला गेलोतर भेटले तिथे दादोजी !मी म्हणालो,"दादोजी, अहो, काय झाले ?हे काय तुमच्या नशिबी आले ? अर्धी बाही वर करूनवर्षानुवर्षं पाहिले होतेपुस्तकात,शिल्प म्हणून पाहिले होतेएकदाच ओझरतेलाल महालात,आणखी कोठे कोठेतुमची चित्रेच होती पाहिली ..अहो, त्या काळी तुमच्या,तुमचे फोटो कुठे होते ? एक पुतळा उभा केलात्याला म्हटले

भिक्कार सावकार

2010-11-11T13:04:00.001+05:30

किती जरी असली स्तोत्रं ह्या देवाच्या दयेचे गोडवे गाणारी तरी मला दिसत आली आहे ती त्याची दहशतच ! जमीनदारी आसुडांची आठवण करून देत, पिढ्यानपिढ्या एकाच दु:खाची हाडके माणूस नावाच्या एका कुत्र्यापुढे टाकून मौज पाहाणारी दहशत ... दिसतात सर्वत्र दयावंत देवाचा कोप नको म्हणून केलेले उपास-तापास, नवस-सायास ! कृपावंत देव म्हणजे दयेच्या, कृपेच्या तिजोरीशेजारी बसलेला सावकारच जणू ! काही घेतल्याशिवाय कृपा ना

माणसा माणसा झाडे लाव !

2010-09-27T09:12:00.001+05:30

मी दुसरी किंवा तिसरीत असताना (१९७२-७३ साली) झाडांविषयक काहीतरी उपक्रमासाठी केलेली ही एक कविता ... पहिल्या दोन ओळी आता जिथे तिथे दिसतात मला आठवत नाही की त्या मी सुचून लिहिल्या होत्या की त्या वाचूनच मला ही कविता सुचली होती ..कावळा म्हणतो काव कावमाणसा माणसा झाडे लाव !चिमणी म्हणते चिव-चिव झाडांनाही असतो जीव !राघू म्हणतो मिठू मिठूझाडे लावत सुटू-सुटू !घुट्टर्रघुम्म करतो पारवाझाडांखाली मिळतो गारवा !

जादूगार

2010-09-02T00:16:00.001+05:30

नाही हरवत कोणीहीआपल्या स्वतःच्याच सावलीत ..नाही जात हृदयच स्वतःनेच उसळवलेल्या रक्तामधे वाहून ..जीवनाला नसते प्रतीक्षा दुसर्‍या कोणत्याही जादुगाराची ..कारण जीवनच आहे एक जादूचा पेटारा !जीवनाची जादूची कांडी फिरतच असते ..काळजात जमा होत जाणारंभुरकट राखाडी रसायनहिरवंशार बनवून पांचूसारखं चमकत ठेवणारी ही जादू निसर्ग चैत्राला जसा चेतवतोतशीच नित्य चेतवावी लागते !मूळ कविता : रविंद्रनाथ टागोरमी केलेला हा

लाल चाफा

2010-09-01T23:36:00.002+05:30

तुझ्या वाहत्या पाण्याच्या लाटांवरमाझं चित्र कसं विखुरलय ...तुझ्या काठावर मी उभा अविचल, निश्चल माझ्या फुलांच्या डोळ्यांचा मी !माझ्या गंभीरतेतच आत खोल खोल दडलंय माझं झुलणं ..माझं पालवणंबहरणं आणि एक अनामिक जीवनेच्छा !गंभीर गाभार्‍यातून सरसरतो फुलणारा पूरभिडतो आभाळालाआणि नीरव शांततेची एक पहाटछेदतो ..पूर्व दिशेला ! मूळ कविता : रविंद्रनाथ टागोर मुक्त अनुवाद मी केला ''चैत्र'' या नाटकासाठी.

तुझ्या नव्या रूपाबद्दल ..

2010-09-01T18:43:00.002+05:30

तुझी वाट अनिवार पाहाता पाहाता अन आयुष्याचे कण मोजता मोजता वसंताच्या एका शुभ्र सकाळचं तुझं येणं .. मृत्यूच्या सूक्ष्म जाणिवांवरही विजय मिळवलेलं तुझं रूप ... चैतन्याने भारलेला तुझा आवाज ... सृष्टीतल्या अवघ्या फुलांचा दरवळ केसांत माळलेली फुलं ? की चांदण्यात हरवलेली ? असे लाखो संभ्रम ! आणि त्यातच आणखी संभ्रमात पाडणारं तुझं हे हंसू ! या तुझ्या दिसण्यात, हसण्यात .. मृत्यूने आपले बाण तर लपवून

खंडाळ्याचा घाट .. (पाऊसगाणी मालिका .. पाऊसगाणं क्र. ४)

2010-07-27T20:41:00.001+05:30

खंडाळ्याचा घाटकसा घनदाटधुक्यामधे हरवतेमुंबईची वाटथंडथंड हवाअस्सल गारवावळणा-वळणांवरवेगळाच थाटधुके आरपारपावसाचा जोरबोगद्यांच्या बाहेरहीकाळोखी बेफाटधबाधबा पाणीभिजतात कोणीसाठवून घेत कोणीस्वर्ग हा डोळ्यांतअवघड वाटेतरी मौज येतेयायलाच हवं जिथेएका पावसातरंग भिजलेलेडोळ्यात-मनातनकळत येती पाहाहातामधे हातपावसाचा देशवळणाची रेषआजुबाजू पसरलापांचू घनदाटभिजून थिजूनदरीमध्ये घरेप्रतिबिंबे साठलेलेतळे काठोकाठमनात

पाऊस .. तुझाच सगळा !

2010-07-27T20:08:00.001+05:30

हलक्या हलक्या पावलांचा पाऊस ..तुझ्याच चाहुलींचा !नुसता नुसता दाटलेला पाऊस ..तुझ्याच आठवणींचा ! छमछम छमछम पैंजणांचा पाऊस ..चमचम चमचम काजव्यांचा पाऊस ..रात्र - रात्र सोबतीला पाऊस ..तुझ्या स्वप्नांचा .. तुझ्याच स्वप्नांचा ! वार्‍याशी खेळणारा पाऊस ..गारांना फेकणारा पाऊस ..खळखळून धावणारा पाऊस ..तुझ्या हसण्याचा .. तुझ्याच हसण्याचा ! निळे-निळे नाहणारा पाऊस ..सप्तरंग पाहणारा पाऊस ..हिरवाई नेसणारा पाऊस ..

पाऊसगाणं - २

2010-06-17T11:39:00.001+05:30

कोणाची हाक ऐकण्या - पाऊस येतो ? कोणाला साद घालण्या - पाऊस येतो ? ग्रीष्मी सुकल्या डोळ्यांचे... मातीमधल्या बीजांचे ... पानांमधल्या बहरांचे... वेलींवरल्या इवल्यांचे... कोणाचे स्वप्न झेलण्या - पाऊस येतो ? गीतांमधल्या शब्दांशी .. क्शितिजावरच्या रंगांशी .. हृदयमधल्या तालाशी .. जगण्यामधल्या आशेशी ... कोणाशी गूज छेडण्या - पाऊस येतो ? घनगर्द अश्या रानाचे ... घमघम करत्या वार्‍याचे ... आकाशीच्या

आला आला पाऊस !

2010-06-13T18:42:00.001+05:30

आला आलामावळतीचानेमाचापाऊस ! कधी सरींचाकधी मंदसारिपरिपतापाऊस ! लखलखणारापाझरणाराघों घों घोंपाऊस ! झाडांमधुनीकौलांखालीपागोळ्यापाऊस ! रातकिड्यांचाबेटकुळ्यांचाचिकचिकतापाऊस ! महापुराचाथैमानाचासणसणतापाऊस ! हिरवाईचानीलकांतीचाइंद्रधनूपाऊस ! फुलाफुलांचाझुल्या-झुल्यांचाहिंदोळापाऊस ! शब्दा आतुनरेषांमधलारंगीलापाऊस ! वाटेवरचाआतुरतेच्याअधीरसापाऊस ! प्रेमासाठीइकडे तिकडेघुमणारापाऊस ! चिंबचिंबत्याबहाण्यांचा

अता ..

2010-06-09T15:05:00.001+05:30

वेगळा चंद्र हा कशास अता ?चेहरा रोजला तुझाच अता ! हासुनी सारखे असे पहाणे ..चोरणे अर्थ हे उगाच अता ? भास हा की असे खरेच सारे ?बोलती स्पर्शही झकास अता ! लोपते विश्व अन क्षणात सारेपाहता तू असे डोळ्यात अता ! अंतरे - शून्यतेत गेलेली ...दूर का जायचे जन्मात अता ?

पाऊस आला !

2010-06-08T17:26:00.001+05:30

वार्‍याला पावले थेंबांची घेऊन पाऊस आला !आकाशी पांखरे ढगांची घेऊन पाऊस आला !उजाडल्या डोळ्यांकाठी,तहानल्या ओठांसाठी,जगण्याचे थेंब चार ताजे घेऊन पाऊस आला !आतुरश्या काळजांचे,वाटेकडल्या नजरांचे, क्षितिजाला रंग काजळाचे घेऊन पाऊस आला !सरसरत्या लयतालांचे,झिमझिमत्या झंकारांचे,धरतीचे स्वप्न मैफलीचे घेऊन पाऊस आला !हृदयातुन दाटलेला,अश्रूंतून फाटलेला,शब्दांना पूर एक वेडा घेऊन पाऊस आला !

हा अबोला ... (मराठी गझल)

2010-05-11T13:49:00.001+05:30

हा अबोला .. कधी तुटेल आता ?हाय कोडे .. कधी सुटेल आता ? सांगणारी मला तुझीच स्वप्ने ..झोप माझी .. कधी उडेल आता ? एकटा मी अजून संभ्रमात ..खूण काही .. कधी पटेल आता ? चांदण्यांचे तुझे अभाळ वेडे ..एक तारा .. कधी तुटेल आता ? सोहळे संपले अता सारे ..दूर पक्षी .. कधी उडेल आता ?

मागे ...

2010-04-01T13:35:00.001+05:30

चित्रामागे चेहर्‍याच्या दु:खाचा चेहराच खरा !बाहुलीमागे डोळ्यामध्ये भरलेला अंधार खरा !येती-जाती चाहुल ही अन श्वासांच्या अनिवार खुणा ..जगण्यासाठी अन स्वप्नांचा एक नवा हुंकार खरा ! नात्यांची सगळी माया अन भूलभुलैय्या गोतांचानजरेमागे त्यात कुणाच्या दडलेला विश्वास खरा !जगणे धूसर, विरली काया, धुरकट मावळती क्षितिजे ..अंगावरती जखमी पिसांचा उरलेला संभार खरा !अंधाराचे भयाण नीरव, थिजलेल्या काळातच जीव

आता ...

2010-03-26T20:53:00.001+05:30

मृत्यू माझा कवटाळून मी जगायचे आता ...जन्माच्या अन रितेपणाला भरायचे आता ...कश्यापाठचे? कुणासाठीचे अविरत धावत जाणे?वैराणातच मृगजळ प्राशून निजायचे आता ...संध्याछाया, धूसर माया, थकले मन पांगळेक्षण पायांशी सरसर लाटा भिजायचे आता ...अर्थांसाठी धडधड, खळखळ अवघी, केविलवाणीनिरर्थ काळोखातच केवळ बुडायचे आता ...छातीखाली कैदी अवखळ पक्षी फडफडणाराअधीर त्याने तोडून चौकट उडायचे आता ...बिंब कशाचे ? देह कुणाचा ? कोण

कुणाचे काय जाईल ?

2010-03-26T20:42:00.001+05:30

आज मी मरता कुणाचे काय जाईल ?हाय अन माझी कुणाला आस राहिल ? शोधुनी दु:खे मला पण थकुन जातीलखेळ त्यांचा रोजचा मग कोण साहिल ? उत्तरे नाही अशी सगळीच कोडी ..माग त्यांचा यातनामय काय राहिल ? सांत्वनांचे हुंदके पुरतील का ?या चितेवर आसवे मग कोण वाहिल ? जन्म नावाचा उभा हा रोग होता ...त्याच वाटेला पुन्हा का कोण जाईल ?

SoundClick Widgets

2010-03-16T19:42:00.001+05:30

प्रिय विंदा ...

2010-03-16T17:20:00.002+05:30

प्रिय विंदा ... मी लहान होतो तेव्हा ...तुम्ही घेऊन आलात स्वप्नांचं एक जग केवळ माझ्यासाठी !जगातलं उत्तमोत्तम वेचून आणलेत माझ्यासाठीआणि माझ्या कुमारबुद्धिला झेपेल, पचेल असे ते सर्व करूनत्याचे घास भरवलेत मला !मी मोठा होत गेलो तसे माझ्या हृदयात बसून तुम्हीच कविता शिकवलीत मला !प्रेम शिकवलेत, सौंदर्याचे पाठ गिरवून घेतलेत !अजून मोठा झालो तेव्हा तर मला मनात धूसर जाणवणारे सारेच तुम्ही चपखल शब्दांत स्पष्ट

एक हिवाळा !

2009-12-06T15:21:00.001+05:30

एक पहाट ..एक थंडी ..एक दाट थर धुक्याचा ...एक थेम्ब दंवाचा ...एक सूर्य कुडकुडत झुरमुरत हातपाय पसरू पाहणारा ...एक हिवाळा !तुझ्या आठवणी मात्र लक्ष-लक्ष .. पानगळीत विखुरलेल्या !!

कशाला?

2009-12-06T15:12:00.001+05:30

येता जाता कधी कळ्या कधी फुले ठेवायची कशाला ?तरी माझी डोळ्यातली टिपे मीच खुडायची कशाला?डोळ्यातून आसवांचे माती-मोल पीक असे काढलेले ..तहानेल्या मनासाठी आता व्यथा थंडाव्याची कशाला? एक धागा या गाठीत, मी ही जसा, एक तू ही गुंतून ...व्यर्थ वेडी आशा अशी एकट्याने सुटण्याची कशाला? पाण्यातले बिम्ब ताजे पाणी जरी काळेशार झाकोळीचे आरश्याच्या रूपावर बिम्बे सारी तोलायची कशाला? पाहाण्याचे सोहळे दिसण्याच्या

कविता

2009-11-28T14:18:00.001+05:30

कवितायमक साधलं जातं ती केलेली कविता असते ...नि नादमाधुर्याच्या वाटेने चालते,ती असते येऊन प्रकट झालेली कविता !अर्थ, वृत्त, ताल, मात्रा .... बद्धता कशाशीच नसते ...असतं फक्त स्वातंत्र्य शब्दांनाकल्पनांचे खेळ पूर्ण करण्याचं ! या डावात रमतात काही शब्द ...काही मात्र दमतात !निघून जातात मग .. वाट पहातात ... आणखी एखादा रमणीय खेळ सुरू व्हायचीप्रकट होत असलेल्या एखाद्या कवितेच्या कल्पनेचा हात मिळायची !

आठवणी

2009-11-12T11:31:00.001+05:30

धुक्यातून अचानक समोर आलेल्या वाटसरूप्रमाणे आठवणी ...कुठूनतरी अचानक प्रकटतात !दोन क्षण गप्पा मारून पुन्हा नाहीश्या होतातएका गडद पडद्या-आड ...तेच परिचित माणूस पुन्हा कधी भेटेल हे सांगता येत नाही ना ?तश्याच ....

हिवाळा

2009-11-02T12:43:00.000+05:30

तुला पाहणेमी स्वप्नातूनधूसर धूसरहिवाळ्यातलीसकाळ जशी !तुझे पाहणेमला तसे अन्धुक्यात चमचमवाट जशी !तुझ्यामुळे अन्मनात माझ्यादवांत भिजलीबाग जशी !

माझा तुझा चंद्र !

2009-09-28T18:47:00.001+05:30

माझ्या नवीन (होऊ घातलेल्या) अल्बम मधील एक गीत .. मीच लिहिलेलं ...पूर्वेला हासणाराक्षितिजावर वाकणाराडोळ्यात खुणावणाराढगात विसावणारामाझा तुझा .. हा .. चंद्र !आकाश तुझे नि माझेढळणार्‍या तारकेचेआकाशाच्या नक्षीलास्वप्ने चंदेरी विणतोपुन्हा पुन्हा ... हा .. चंद्र !एखादी रात्र वेडीसाथही नशाच थोडीकुठे चुकते पाऊलतरी त्यावर ताल धरतोनवा नवा ... हा ... चंद्र !दोघांचे एक गाणेएकाच दिशेत जाणेनिळी वाट

कोडे

2009-09-28T18:45:00.001+05:30

श्वासांचे कोडे सुटले अन् श्वास कसा थांबला ?निमिषाची घटना सरल्यागत त्रास कसा संपला ?थेंबांच्या खुणा पुसणारे ऊन पुन्हा सरसरलेएका थेंबाच्या वक्षी पण सूर्य कसा गुंतला ?असताना मी, नसल्यागत का जग हे सारे होते ?निरोप माझा अन् घेण्याचा उत्सव का रंगला ?क्षणक्षण मोजून झाले ओझे सरल्या वास्तवाचेकणकण विस्तव घेत जिण्यातून शांतपणा झिंगला !तुला अखेरी झाले ओझे माझ्या रडगाण्याचेअन् अश्रूंतच माझ्या का हा जीव तुझा

किंमत

2009-09-28T18:16:00.000+05:30

आज एक विचार आला मनात ...एक माणूस सिग्नलवर पादचारी लोकांना हिरवा सिग्नल असताना रस्ता क्रॉस करत असेल आणि त्याला ठोकर बसते एका गाडीची ... जी एक धनाढ्य, वजनदार माणूस चालवतो आहे ...पादचारी मरण पावतो .. या मृत माणसाची किंमत काय ?

हुरहूर

2009-07-16T12:02:00.002+05:30

आभाळ वाहते ... झरझर झरझरपाणी तटाटते ... भरभर भरभर खळखळे तुडुम्ब .. निर्झर निर्झर मनात नभाचे ... काहूर काहूर दिठीला बावरी ... हुरहूर हुरहूरओठांशी नाजुक ... थरथर थरथर मन कोणासाठी ... अधीर अधीर ?भेटीची आस ही ... अनिवार अनिवार ?

विरहाच्या कविता

2009-07-07T15:24:00.003+05:30

विरहाच्या कविता १. मी नसताना तुझ्या जगाला खंतही नाही कशी तीळभर ? तुझ्याविना अन् माझ्या हृदयी क्षणक्षण माजत असह्य थरथर... कुठली गाणी आणि विराणी, तू नसताना गातो मी? अर्थांसाठी शब्दांभवती स्वर-तालाची नुसती भिर-भिर ! ऊन-चांदणे, जल-रंगही हे, फिके-फिके बघ तू जाता .. रंग वाहता एक जिव्हारी तूच दिलेला अखंड झर-झर ! माझे असणे नसणे आता तुझ्या नसू दे गणतीला .. जन्मांची पण सुटण्या गणिते तुझी वजावट

हे आभाळा !

2009-07-03T16:15:00.004+05:30

दाटलेल्या डोळ्यांनी तू पाहिलेस माझ्याकडे हे आभाळा,तेव्हा माझ्या लाचार डोळ्यातून वाहू लागले अश्रू ...तूही पाठवलेस पाण्याचे काही थेम्ब .. जे मी झेलले माझ्या हातात ...माझ्या हातात एक संगम ... माझे अश्रू नि तुझे पाणी यांचा संगम !दाटलेल्या डोळ्यांनी तू पाहिलेस माझ्याकडे हे आभाळा,तेव्हा मी तुझ्याकडे पाहणे सोडून देणार होतो ...पण त्याने काय होणार ..?मी तुझ्याकडेच पाहावे लागते ..तू तुझी ही काळी माया देत

अखेर ...

2009-07-03T10:20:00.006+05:30

अखेर आला कृष्णाच्या मुरलीचा सांगावाअखेर आली पश्चिम-गंधित शीतल मंद हवा !अखेर दाटी-वाटीने जमले हे मेघ किती ..आर्द्र क्षणानी अखेर भिजली रणरणती माती ! दान भुईवर अखेर सरसर सरसर धावून आलेमनामधे आनंदाचे मग भरभर भरते आले बघत राहिलो सरी-वर-सरी येऊन-जाऊन'पहिले भिजणे' अखेर माझे गेले राहून !

प्राक्तनाचे दान ... ?

2009-07-01T16:57:00.004+05:30

कोरड्या मातीस आता स्वप्न थेम्बांचे पडावे ..स्वेद-गंगेने नवे आयुष्य या बीजास द्यावे !या निळया भट्टित जळतो सूर्य नावाचा निखारा !कृष्ण मेघांआड़ त्याने एकदा आता विझावे ! माणसाची आजच्या ही ऊर्ध्वगामी दृष्टी का ? दान त्याला प्राक्तनाचे या नभाने आज द्यावे !

सहस्रचंद्रदर्शन

2009-06-10T11:01:00.005+05:30

पी डी ए च्या नव्या पीढिच्या गेल्या तीन वर्ष चालू असलेल्या कामामधे सहस्रचंद्रदर्शन या दोन अंकी नाटकाला अनन्यसाधारण महत्व आहे. पूर्णपणे नव्या जाणिवा घेऊन उभी राहिलेली पी डी ए ची नवी पीढी हे दोन अंकी नाटक समर्थपणे सादर करते ... या नाटकाविषयी सर्वकाही या इथे .... या ब्लॉग वर .... http://1000chandra.blogspot.com/अवश्य भेट दया ... या 'सहस्रचंद्रदर्शन'च्या ब्लॉगला .....

काटे

2009-06-09T09:30:00.002+05:30

तू लावून गेलीस त्या या दारातल्या झाडाचं एक एक फूल .... उमलताना एक एक पाकळी ... उलगडत नेतं एक एक आठवण आपल्या नात्याची .... बराच वेळ रमतो मी .. त्या प्रत्येक पाकळीआडच्या दव-बिन्दुन्मधल्या अजब दुनियेत फिरत राहतो ... मग येतो भानावर ... जेव्हा येतं लक्षात की, तू लावलेल्या या झाडाला काटेही आहेत !

नियम, शिक्षा, माणुसकी आणि क्रांती

2009-05-28T14:14:00.004+05:30

नियम कश्याकरता असतात ? कुणाकरता असतात ? ते पाळल्याने काय होतं ? आणि न पाळल्यास जी शिक्षेची तरतूद असते ... ती शिक्षा नंतर कोणालाही अमानुष का वाटते? अश्या प्रश्नांमधे मी सध्या पडलो आहे.अमुक नियम आहेत हे आपल्याला माहित असतं ... आपण ते पाळणार असं कबूल केलेलं असतं .. (म्हणजे काही वेळा आपणच आपल्याला गृहीत धरलेलं असतं.... हे आत्ता गृहीत धरून) म्हणजे असं की '' आपल्याला काय प्रोब्लेम आहे नियम पाळायला

'' घो मला असला हवा ''

2009-05-23T16:03:00.001+05:30

कोकणची भुरळ सर्वांनाच पडते. आज मी '' घो मला असला हवा '' पाहिला. सुमित्रा भावे आणि सुनील सुकथनकर हे (मला वाटतं ..) देवराई सिनेमापासून कोंकण-प्रेमात आहेत. त्यानी या चित्रपटासाठी निवडलेली कथा छान आहे. अगदी कोंकणचीच आहे. पण सिनेमा बघताना सतत एक गोष्ट जाणवत राहिली. दिग्दर्शक एखाद्या गोष्टीच्या प्रेमात असूनही ती गोष्ट चित्रपटात तशीच्यातशी वठेलच याची काहीही हमी नसते. म्हणजे दिग्दर्शकाला कोकण आवडतय हे

पाहुणा पाऊस ...

2009-05-20T10:26:00.002+05:30

हा पाऊस ...पहिल्या पहिल्या थेम्बांचा !अचानक, आगंतुक ...दारावर थापही न देता आलेला पाहुणा ...

लग्न समारंभ आणि 'आपला हात जगन्नाथ' !!

2009-05-18T15:27:00.005+05:30

<< आपले लग्न समारंभ >>आजकाल आपण मध्यमवर्गीय लोक जे लग्न समारंभ साजरे करतो त्यांच्याबद्दल पुन्हा एक सखोल आत्मपरीक्षण करायची गरज आहे असं मला अतिशय थेट वाटू लागलं आहे.आपल्या साहेबी अनुकरणाचा भाग असलेली बुफे पद्धत तर आपल्या समारंभांमधल्या जेवणाच्या कोणत्याही रिवाजांना बाद करेल अशीच आहे. मुळात भारतीय खाणं हे बुफे पद्धतीला अनुरूप नाही. डाळ / वरण - भात, सार, एक सुख्खी भाजी, एक रस भाजी, भजी, चटणी-

सुखावह शिबिर ... 'पीडीए'चं !

2009-05-17T10:22:00.003+05:30

'पीडीए'चं शिबिर पुन्हा सुरु झालं. वर्षातून एकदाच येणारं हे शिबिर सुरु होणे, हा एक विलक्षण आनंदाचा क्षण असतो. या वर्षी शिबिरात २३ जण आहेत. 'पीडीए'चं शिबिर, त्यातली शिस्त, काटेकोरपणा आणि मज्जा यांचं एक भन्नाट मिश्रण हे कोणालाही नंतर कधीच विसरता येत नाही. १८ वर्ष झाली या शिबिराला ... अभ्यासक्रमात यथायोग्य बदल करत, नव्या-नव्या आव्हानांना तोंड देत हे शिबिर दर वर्षी उत्तम प्रकारे चालवलं जातंच आहे...

आजकालचं लाइफ !

2009-05-16T00:49:00.001+05:30

आजकालचं लाइफ ! हसायचे हसायचे ... जिथे-तिथे हसायचे ! देखणे दिसायचे ! मनातल्या मनातुनि छुपे-छुपे रडायचे ! देखणे दिसायचे ! म्हणायला म्हणायचे बरे - बरे म्हणायचे ! देखणे दिसायचे ! जगायचे तगायचे कसे बसे जगायचे ! देखणे दिसायचे !

स्वप्नांशी जोडलेलं नातं

2009-05-13T15:58:00.004+05:30

माझे आई-वडिल नोकरी करण्याकरता मुंबईमधे आले. त्यांनी या काळात स्वतःची उत्तम प्रगति साधली आणि रिटायर झाल्यावर ते पुन्हा कोकणात गेले. या दरम्यानच्या काळात त्यानी रहाण्याच्या अनेक जागा बदलल्या. माझे वडिल प्रथम शिवाजी मंदिर च्या फ़ुटपाथ लगतच्या ताम्बे गादिवाल्यांच्या दुकानाबाहेर रात्र काढत असत .. मग ते माटुंगा रोडच्या त्यांच्या नातेवाईकांकडे राहू लागले. मग लग्न झाल्यावर जोगेश्वरीला जागा घेतली.

पावसाचा ऑर्केस्ट्रा !

2009-05-11T15:23:00.004+05:30

या ऊष्ण उन्हाच्या झळा करपवताहेत आणि माझ्या मनात आठवण येते आहे माझ्या लहानपणीच्या घराची ...मी पहिली-दुसरीत असेन ... आणि घरसुद्धा एकाच खोलीचं होतं ... पत्र्याच्या भिंती आणि कौलांचं छप्पर ...जून महिन्यात गावाहून परत आल्यावर पहिला पाऊस यायचा तेव्हांची आठवण ! कौलांचं छप्पर कितीही साफ केलेलं असलं तरीही पाऊस त्यातून वाट शोधत घरात शिरायचाच !मग धुणं वाळत घालायची काठी घेऊन जिथून गळतंय ती एक-दोन कौलं

मराठीत ब्लॉग

2009-05-10T23:44:00.003+05:30

मराठीत ब्लॉग लिहिण्याची ही सुरूवात आहे ...इतके दिवस ट्रांस्लिटरेशन माझ्याही ब्लॉगवर होतय याची मी दखलच घेत नव्हतो ...आता मराठीत अधिक चांगला लिहिन ....

Riyaaz, Singing ... I miss you!

2009-05-10T09:41:00.002+05:30

My mind is being pulled for last several months towards my passion for Music or singing to be precise. Recently I have started looking for possibilities of 'beginning to learn' to sing again!I began my lessons in Music (Indian/Hindustaani Classical Singing)at the age of 6 at a place in Vile Parle, Mumbai. It was a music class run by Mrs Vyas. Mrs Vyas was a very nice lady and used to train me in

Being A Last Customer in a Pune Restaurant !

2009-05-03T11:17:00.002+05:30

This is an inevitability of my life. Being active in theatre, my usual times to have meals at night are somewhere around 11. Rehearsals, shows usually are in the evenings and I am set free for such essential activities, only after 10.30. and this is the most early estimation.Well, most of the times both of us are involved in the play or show or rehearsals. Obviously we have to resort to some

Marathi TV programmes...

2009-04-29T23:51:00.006+05:30

I happen to watch TV quite a few times. I mean the regional channels. It enriches me to a great extent .. Not always in a sarcastic way of saying .. but I enjoy it for that moment.Marathi channels on TV are forced to move in two exactly opposite directions. On one hand they want to match the modern aesthetics and on the other hand they do not want to miss the semi-urban viewer. Advertisers are

Anglomania !

2009-04-28T08:43:00.004+05:30

Anglomania !Yes .. I know there is no such word .. but since I am an Indian .. I have every right to kill English or enrich it with my brilliant ability to imagine words in it. I don't know why this is happening to me .. I mean, to an Indian.For instance, Pune is supposed to be the hub of Marathi language and this local language spoken or written in Pune area is regarded as Standard Marathi. And

Why do we need to re-register as Citizen?

2009-04-27T14:39:00.002+05:30

It is unclear to me why, who and how this system of re-and re and re registering as citizen of India got its roots ? I mean, I do not know why the names of people disappear from voters' list and the voters have to go and check if they can vote!This is absurd.I have a valid ration card on a Pune address but my voters card does not get transfered to that address. The number on my old voters' card

Real Retirement !

2009-04-27T14:07:00.004+05:30

Yesterday evening, I wanted to rush to my rehearsals and was looking for an auto. I saw one vacant auto. The driver was sitting on the footpath and doing something, scribbling. When I approached him, he looked pretty aged. He was writing some figures which I noticed to be his expenses on petrol, food etc during the day. I waited for a moment or two for his arithmetics to stop and then asked him

Six Women I met ...

2009-04-07T10:16:00.002+05:30

As I have already said it here. I am writing a play. New one. And the characters in the play are SIX interesting women. I had earlier heard about it. That the playwrights and the characters have a constant connection and things of that sort. I had seen several plays which featured the characters coming out or coming alive and debating with the playwright. While I wrote my other plays, the

Writing a new play !

2009-04-05T00:18:00.002+05:30

Here I am again after a long time writing a new play. Yup. New. Entirely new plot. Not an adaptation! In last few months I have done several adaptations one after the other. First was Chaitra which was an adaptation of Tagore's play 'Cycle of Spring'. Finally Mohit directed this one. Mohit has is never keen on taking up plays that I write. This has happened for last several years. After 'Brain

Sahasrachandradarshan .... Ek !

2008-07-30T11:17:00.007+05:30

Mee natyakshetraat geli anek varsha vegvegla kaam kartoy .. mhanje .. Lights, Music, Lekhan … vividh! Pan Digdarshan karaawa asa mala agadi alikade waatu laagala. Aani te hi mee karaayla ghetalyawar pahile ek don anubhav jara khattu karnaarech tharale .. tarihi mnaat jee ichchhaa tag dharun rahili hoti tee punha doka war kaadhu laagalee aani Sahasrachandradarshan cha janma jhaala !Majhya ya

Puneri Misal - Some not so famous places to get better Misal !

2007-07-12T15:42:00.000+05:30

Pune! I shifted to this city for residing here around 9 years ago. Before that I used to visit the city and had many friends with whom I would enjoy some of the "Pune specials"! Pune has some special and specific ways of doing and having things done. Many specialties are admired ... critically or jokingly! Pune related things are often referred to as Puneri! In Marathi it simply means, Of Pune."

While Designing Lights for our play "TU"

2007-02-17T22:51:00.000+05:30

It was just a week or so remaining for TU's show that I could go to see Tu's rehearsals for the first time. I was quite moved by what I saw. It was, no doubt, challenging task to design lights for this play. What I saw before me was abstract .. there were many possibilities for everything in it. That night was sleepless. I had several visuals floating before my eyes, shut only mechanically. I was

2006-08-31T10:49:00.000+05:30

Hello Bloggers! With me, you have one more added to your community ... rather .. now, our community! I will be sharing a few things here. You are welcome to read and comment and share things!Have a great day!!Pradeep Vaiddya